
ಅದೇಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ನನಗೆ ಆಗಾಗ ತುಂಬಾ
ಕಾಡುವುದು ಈ
"ಇರುಳ ತಂಗಾಳಿ ಹಾಗೂ
ಬೆಳದಿಂಗಳು"
ಸೊಯ್ಯಸೊಯ್ಯನೆ ಬೀಸುವ
ತಂಗಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ,
ನನ್ನವಳ ಮುಂಗುರುಳು
ನನ್ನ ಮೋರೆಗೆ
ತಾಗಿದಂತಾಗುತದೆ.
ಹಾಲ್ಬೆಳಕನು,
ಚೆಲ್ಲಿದ ಚಂದ್ರಮನ ಕಂಡಾಗ,
ಅವಳ ಎದೆಯಲ್ಲಿಯೇ
ಅರಳುವ ಕನಸುಗಳು
ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಕಡಲಂಚಲಿ ನಡೆದಾಡುವಾಗ
ಆ ಅಲೆಗಳ ನಾದವು,
ನನ್ನವಳ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಯ
ಸದ್ದನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು..!
ನನಗೆ ತುಂಬಾ
ಕಾಡುವುದು ಈ
"ತಂಗಾಳಿ ಹಾಗೂ
ಬೆಳದಿಂಗಳು."
3 comments:
ಸು೦ದರವಾದ ಕವನ ರಾಘಣ್ಣಾ
ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಬಹಳ ಸುಧಾರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಹೊಗಳಿ ಹೊನ್ನ ಶೂಲಕ್ಕೇರಿಸುವರನ್ನು ನೆಚ್ಚಬೇಡಿ.
ಪ್ರೇಮದ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು.. ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರೇಮ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಕವಿತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಸೊಗಸಾಗಿದೆ.. :)
Post a Comment